Gazetecilik jargonunda “Cemre’ye gitmek” diye birşey varmış, bunu dün öğrendim. Çok keyifli katılmcı bir geyik modülü. İşe yeni başlayan tüm gazetecilere yapılıyormuş.

Eğlenceyi bozmamak adına “yemiş” gibi göründüm. Yemedim.

14 Şubat’a özel eski bir aşk hikayesidir bu… içinde Pencereler olan…

Allah aşkına Oscar ödülleri kadar ge-rek-siz bir şey var mı? Hayatım boyunca bunların bir tanesini bile takip etmedim, bir tane filmi bile “oha olm şu kadar oskarı var bunun” diye izlemedim. Ne fonksiyonu var bu saçmalığın?

Bir de millet saatlerce muhabbetini yapıyor, bu kadar ödül almış böyle de şöyle oh oh mis mis şeklinde. Kuzum gerçekten başka işiniz yok mu? Bu ne abi, yok hangi yönetmen neyi almış, yok maymunları üç defa tokatlayan kim yabancı olmuş vs.vs. Böylesi bir vakit kaybı olabilir mi?

Ödülü aldı diyelim tamam hacım aldı biri ödülü, ne değişiyor? Millet uzaya giden yenilikler mi yaratıyor? Oscar alması ne anlama geliyor? Adam önceki kimliğinden farklı bir şey haline mi geliyor nedir? Ne bu ya…

Oscar muhabbeti yapmayın civarımda lütfen, bunları söylemek istiyorum ama kırılırsınız diye ağzımı açmıyorum. Oldukça gereksiz bir şey manyaklar gibi bunları takip etmek, delicesine “abi o bunu kapmış şu onu almış herif 15 defa aday gösterilmiş abi ağğğbiieeaaa” şeklinde konuşarak. Aman ne kültürlüsünüz, mantar gibisiniz hatta.

Dün akşam benim için sonu sabaha karşı 4 buçukta bitecek bir lansman partisindeydim. Volkan (adam olan), eşi Güneş ve Attila ile oldukça verimli bir akşam geçirdik.

Aslında parti Nokia 5800 için düzenlenmişti. Telefonu zaten görmedik yer kalmamıştı gerçi, bu yüzden ben, Volkan ve Attila için aslında parti beşbin sekizyüz lansmanı değil Imfred de Jong’a Hoşçakal, Conor Pierce’a merhaba deme partisiydi.

Imfred için de, Conor için de bir terfi yaşanmış Nokia yapılanması içinde. Imfred artık Nokia Avrasya’nın satış operasyonlarının yetkili ağızı olması beni oldukça mutlu etti. Kendisiyle öyle ikili ilişkimiz olmasa da, Türkiye gibi dinamiklerin tamamen ilişkilere bağlı olduğu bir pazarda oldukça başarılıydı bana göre. Bayilerle arasını çok çok iyi tutuyordu bu durum onu oldukça başarılı kılan -bence- birincil etkendi.

Conor’u hiç tanımıyorum, ancak duyduğum kadarıyla adamcağızın Türkiye pazarıyla ilgili hiç bilgisi yok henüz. Nasılsa işin başına gelmeden blogcuları takip edip 5800 (kendisi beşbin sekizyüz dedi ancak bizimkiler ellisekiz çift sıfır demeyi uygun görüyor sanırım) hakkında yazılanları beğendiğini söyledi. Blogları takip edip pazar hakkında sorulan sorulara “daha yeni geldim” diyerek geçiştirmesini garipsedim açıkçası.

Çok keyifli bir insan Conor, daha ilk cümlesinden itibaren Attila’ya dönüp “içimizde bir İrlanda’lı var artık” esprisini yapmak istedim ki, kendisi benden hızlı davranıp “İrlanda’lı bu” diyerek hevesimi kursağımda bıraktı…

Ona buradan “Welcome aboard mate!” demek istiyorum. Umarım yeni görevinde başarılı olur. Dublin”den sonra burada oldukça zorlu bir maraton bekliyor kendisini :)

Gelelim partiye. Fazla kalmadık aslında, konser başlayınca “e hadi bize müsaade” dedik içimizden ayrıldık ortamdan. Oyungezer ekibinin bir kısmıyla tanıştım, eğlenceliydi. Timur abiyi gördük, şakalaştık o da güzeldi, sonra basından arkadaşlarla lansman gazetecilerini çekiştirdik biraz, sonra silkinip “eheh” dedik. Sürekli birbirimize bakıp güldük vs. Öyleydi yani. Bildiğin parti işte.

Naz Ghetto’yu oldukça iyi çeviriyormuş bu arada, en son gittiğimde akustik epey kötüydü, yeni birşeyler yapıp yapmadığını sorma fırsatım olmadı ama mutlak birşeyler yapılmıştı mekana, her ne kadar Ghetto’ya saygım sonsuz olsa da çıkıverip şöyle bir istiklal turu ardından Volkan’ın LOG’a gittik. Attila yolun yarısında bizi yüzükoyun bırakarak evine, işinin başına döndü.

LOG önümüzdeki dönemlerde bomba gibi projelerle geliyor bu arada, Volkan biraz bahsetmişti daha önceden, ben de bir şekilde tahmin ediyordum (seziyordum) zaten. Basılı mecranın geleceğini tartıştık biraz ve hemen hemen aynı paralel evrenlerde dolaştığımız sonucuna ulaştık. Gevezelik yapa yapa bir süre Sony XEL-1 OLED TV’yi denedik, kendisi ile ilgili tek bir lafım var: Şeytan icadı! hayatımda böyle seksi bir şey görmedim ama, Türk insanı bundan anlamaz, büyük ekran ister, öyle çekirdek ebadına itimat etmez. Hızlı incelemenin ardından bir süre CSS okuduk, uzunca bir süre öyle konuşup durduk.

Eve vardığımda saat 04:35’ti ve aklımda basılı ve görsel dünyanın geleceğine dair çok enteresan şeyler vardı.

Size benden söylemesi, yakın gelecek güzel şeyler getirecek.

Finlandiyalı mobil iletişim devi Nokia, Kadıköy Altıyol Meydanı’ndan çalınan yavru boğa heykeline sahip çıkıyor. Heykelin bulunması için Finlandiya’dan çağrılan Nikolas Jaakinen, canlı ya da cansız kayıp hayvanların bulunması konusunda uzman bir dedektif. Jaakinen, Nokia kullanıcılarının da desteğiyle yavru boğayı kısa sürede bulacağına inanıyor. Araştırmaya yardımcı olmak isteyen kullanıcılar,  www.jaakinentakip.com sitesinden ünlü dedektifle temasa geçebiliyorlar. Yavru boğayı bulmayı başaran kullanıcıyı iki kişilik İspanya seyahati bekliyor.

Finlandiya bozkırlarında kaybolan geyikleri bulmasıyla tanınan ve İstanbul’da gördüğü yoğun ilgiden çok etkilenen Jaakinen, yavru boğanın nerede olduğuna dair henüz hiçbir bulguya rastlanmadığını, boğayı bulmak için son derece sistemli ve organize bir biçimde hareket etmek gerektiğini, bu araştırmada en büyük desteği halktan beklediğini söyledi.

Jaakinen, halkla irtibat kurmak için www.jaakinentakip.com isimli bir web sitesi de açtı. Sitede, konuyla ilgili tüm açıklama ve araştırma raporlarına, Jaakinen ile ilgili ayrıntılı bilgilere ve adım adım güncellediği bloguna, ayrıca Nokia kullanıcılarının araştırmalara yardım etmelerini sağlayacak Nokia Vine uygulamasına ulaşmak mümkün.

*Dikkat, kişisel bir günlüğü okuyorsunuz, antiteziniz varsa buyurun ama saldıracaksanız yavaş gelin saçınız başınız dağılmasın*

Dallandırmadan budaklandırmadan doğrudan kafa göz giriyorum. Ben karşısındaki insanı 30 saniyede çözüp, 1 saatte anlayabileceğini düşünen her tür yaratıktan tiksiniyorum. Angelina Jolie gelse de aynı, Kibariye de, Keanu Reeves de…

Bir insanla anlaşmak, tanımak, dinlemek, yaşamak gibi aktiviteleri yapmadan, “seni çözdüm ben sen şöylesin böylesin” diye bilgiçlik yapanları aklım almıyor. Önyargı falan değil, çok daha fazla bir şey bu. Hele bir de internet üzerinden yazılanlardan karakter tahlili yapanlar var ki aman aman.

Kimisinde de farklı bir ego var, ortamda keçiye Abdurrahman Çelebi denildiği mecralarda uzunca bir süre kalmış kimseler, (ortalama güzellikteki bireyi ele alalım, bu bireyimiz mesela çirkinliğiyle nam salmış bir komünitenin buluşmasına gittiğinde etraftakiler ortalamanın oldukça altında olduğundan otomatikmen av haline geliyor ve normalde çok ilgi çekmediğinden ötürü, öyle bir şey karşısında afallıyor sonra da big bada bum) karşısındaki insanın düşüncesini hiç umursamadan otomatik olarak küçümseyici, aşağılayıcı bir tavır takınabiliyor. “Sen beni istiyorsun ve bunun farkındayım”cı benlik çatlamaları sinirimi çatlatıyor. 

Bireyin kim olduğunu anlamak için yıllarca yırtınıyor ve yıpranıyor insanlar, ama bu beyimiz tutup “seni donumda sallarım ahahah hah hah” tribine öylesine hızlı bir şekilde giriyor ki, bombino. Deliriyorum.

Sence metal müzik nedir bilmiyor muyum, halime baksana, şu insanlarla bir arada olduğum için tiksiniyorum

Hacım, bu insanların hepsi senden daha metalcidir, emin ol.

Yarım saattir Ankaralı Namık’la dans ediyorlar bunlar, bunlar metalci olamaz

Sen siyah saç uzatıp, siyah giyince metalci mi oldun yavrucum? Hakikaten malmışsın

Deli gibi metalciyim obituary, manowar, sepultura pöeöeğğaaaaağğğkkkk

Yukardaki örnekteki gibi, bir insanın sadece üç dakikalık eylemlerini görerek, onu aşağılayan, onu adamdan saymayan dümbeleklere gıcığım.

Sen kimsin, nesin ki, karşındakini bu kadar çabuk yargılayıp aşağılayabiliyorsun yahu?

Nokia’nın tüpü, mütiş cihazı 5800’ı bir süredir test ediyorum, Kemal’in “vay güzelmiş” demesine bile neden olan bu harika telefonun tek eksiğini ben gidereyim dedim.

Ürünün Apple Mac OS X’in senkronizasyon hayvancığı olan iSync desteği bulunmuyor, küççücük bir plug-in için Nokia’dan açılım dileyenler ben yaptım diye demiyorum… şu adımları izleyebilirler: 

• Şu dosyayı bilgisayarınıza çekin
• zip dosyasının içindekileri /Library/PhonePlugins klasörüne kopyalayın
• Telefonunuzun Bluetooth’unu açıp bilgisayarınızla kanka eyleyin
• iSync servislerini açın.

Gerisi size kalmış…

Kadıköy’de bulunan boğa heykeli vardır ya hani, iki üç hafta önce bir yavru inek heykeli koydu birileri oraya, bu sabah baktım yerinde değil, dün haberi yapılmış kaçırmışım. Çalmışlar hayvanı.

Ben oraya heykeli koyanlar geyik olsun diye koydular falan diye sanmıştım ama değil sanırım, ciddi ciddi yavru inek heykeli koyulmuş gibi laflar duyuyorum, ciddiyetini bilen var mı?

Elime şöyle bir fotoğraf da geldi…

Hikayesi de şöyleymiş:

60’lı yılların ortasında hazırlanan yavru boğa heykeli, nihai yerini bulana kadar pek çok ayrı yere yerleştirilir. İlk durağı Ihlamur Kasrı’dır. Ancak orada fazla durmayan heykelcik Sultanahmet Meydanı’na taşınır. Avrupa yakasındaki son durağı olan Sultanahmet Meydanı’nda kısa bir süre geçirdikten sonra, Anadolu yakasına nakledilerek Kadıköy Altıyol’daki Boğa Heykeli’nin yanına konulmasına karar verilir. Ancak sökülme ve taşınma çalışmaları sırasında yavru boğa heykeli nedeni bilinmeyen bir şekilde ortadan yok olur. Bu olayın üstünden yıllar geçtikten sonra adının açıklanmasını istemeyen bir hayırsever heykelciği yeniden yaptırmaya karar verir.

Araştırmalar ışığında aslına uygun olarak tekrar yaratılan yavru boğa heykeli yıllar önce tasarlandığı şekliyle Kadıköy’deki Boğa Heykeli’nin yanına yerleştirilir. Ancak yavru boğa heykeli, ilk örneğiyle aynı kaderi paylaşır ve kısa bir süre önce ortadan kaybolur.