Bazen sinirlerime engel olamıyorum, olamiyöröööööm. “Bu yazılanlar Google’ın cache’inde sonsuza kadar kalacak” olsa da olamıyorööööööm!

Bir tarafta, birşeyler yapabilmek için canla başla çalışan, ortaya bir satır içerik çıkarabilmek için ölen biten adamlar varken, diğer tarafta “haydi hop tereyağlı ballı ekmek” formatında işlerle ayakta kalan ve üstüne üstlük, Tanıdıklar Cumhuriyeti sayesinde repütasyon sağlayanlar dururken, susup pusmaya dayanamıyorum.

Yarın öbürgün “beni işe almak” için “google”layacak potansiyel işverenlerime söylüyorum:

Şu ana kadar çalıştığım herkes, onlarla çalıştığım süre boyunca benden maksimum performansı aldı, beni işe alırsan, sen de alacaksın. Ancak susmamı bekliyorsan, yıkamacı, yağlamacı bir çalışana ihtiyacın varsa, ben o değilim, kusura bakma. “Blog post’unu okudum ve seni işe almayı düşünmüyorum” de, bu kadar. Bin dereden su getirmeye de çalışma.

Anlarım ben seni.